બચપન માં બચપન ને

ખિલવાની જગા આપો

તો

યુવાની માં એમને, વડિલો ને સાચવો ,

એમ કહેવુ નહી પડે.

નીતા કોટેચા

કોરી પાટી

નાનુ બાળક પાછુ બનવુ છે મારે,

માનાં ખોળામાં પાછુ સુવુ છે મારે

દુનીયા થી દુર રહેવૂ છે મારે,

પાલવ માં છુપાઈ જાવુ છે મારે.

મગજ ખાલી કરી નાંખવુ છે મારે,

માસુમ પાછુ બની જાવુ છે મારે

લખેલુ છે એટલુ કે

ભુંસાતા જિંદગી પુરી થઈ જાશે

કોરી પાટી બની જાવુ છે મારે....

નીતા કોટેચા

૯.૫૫ ની લોકલ

મુંબઈ ની લોકલ એટ્લે

મુંબઈ ની જાન,

યાતનાં ઓ ની ખાણ

અને

સંબધો ની ભરમાર.

વર્ષો થી હુ સફર કરતો હતો,

રોજ સવારની ૧૦.૫ માં

આજે મને મલી ૯.૫૫

અરે મારા મિત્રો મને શોધતા હશે

પણ મને મલી આજે ૯.૫૫

રોજ ભિંસાતો,લટક્તો જાતો,

પણ આજે તો મને જગા પણ મલી ગઈ.

લોકો બુમો પાડતા હતા,

ખાલી કરો,જગ્યા કરો,

અને મારી માટે બધાએ જગ્યા કરી.

મને પણ અચરજ થાતુ હતુ કે ,

આજે મને જગ્યા મલી?

સાયન આવ્યુ અને મને ઉતારી દીધો.

અરે પણ મારે તો જાવુ છે દાદર.

કાંઇક કહુ ત્યા તો એમબ્યુલન્સ માં મને નાખી દીધો,

અને થોડી વારમાં તો ,

પોસ્ટ્મોર્ટમ વાળા ઓ ને સોંપી દીધો।

હવે ખબર પડી મને કે

કેમ મને જગ્યા મલી

અને

કેમ મલી મને આજે ૯.૫૫

નીતા કોટેચા

દિવાળી.

ક્યાંક પ્રગટે ઘી નાં દીવા,

ક્યાંક અંધારી રાત છે.

ક્યાંક છે મહેફીલો ની કતાર

ક્યાંક છે તપેલા ખાલી.

ક્યાંક છે નવા કપડા ઓ નાં ઢગલા

ક્યાંક છે શરીર ઢાકવાનાં વાંધા.

ક્યાંક દેખાડા કે અમે ખુશ છીયે,

કોઇક મન નાં રાજા.

આ દુનીયા છે એક ખેલ તમાશો,

ક્યાંક છે નાટક અને કયાંક હકિકત.

કોઇ ખુશ નથી મન થી ,

આ તો દુનીયા ને દેખાડવાના દિવસો.

નીતા કોટેચા

મ્રુત્યુને સાથે લઈ ને ફરતા શીખો,

મ્રુત્યુ ને ઉત્સવ ની જેમ માણતા શીખો.

જીવન સુધારવુ હોય જો,

તો ક્ષણે ક્ષણે મ્રુત્યુ ને યાદ રાખતા શીખો

ભુલો થી ભરીને જિંદગી જીવવી ન હોય,

તો

મ્રુત્યુ ને માથા પર લઈને ફરતા શીખો .

નીતા કોટેચા

અભિમાન નાં નશા માં ચકચુર થયેલા

એવા લોકો મને મલ્યા જે ,

મદિરા પીને લથડતા લોકો કરતા

પણ ખરાબ હતા.

અને

એક સેંકડ માં હ્રદય નાં

ટુકડે ટુકડા કરી નાંખતા

લોકો મને મલ્યા

જે ભ્રુણ હત્યા કરવા વાળા ઓ

કરતા પણ ખરાબ હતા।

નીતા કોટેચા

કદી એમ થાય તુ છો.

કદી એમ થાય તુ છો?

કદી એમ થાય કે,

તુ જ અમને સંભાળે છે.

કદી એમ થાય કે તુ અમને

સંભાળે છે?

કદી એમ થાય કે

તે જ જીવન આપ્યુ।

તો કદી એમ થાય કે

, તુ મરણ કેવી રીતે આપે?

તુ જ જીવન દાતા

અને

તુ જ મ્રુત્યુ દાતા

બેઉ કેવી રીતે એક માં સમાણા?

કદી એમ થાય કે

હા તુ છે અમારો.

પણ

કદી એમ થાય કે

શુ અમે છીયે તારા?

નીતા કોટેચા